Historia higieny - woda, czystość i porządek społeczny
Woda była symbolem czystości i witalności już w starożytnym Egipcie. Kapłani przed każdą ceremonią rytualnie się obmywali, co jest przykładem tego, jak czystość tworzyła strukturę i porządek w życiu społecznym. W Indiach duchowe kąpiele oczyszczające kształtowały codzienną rutynę, podczas gdy rzymska Cloaca Maxima, jeden z najstarszych systemów kanalizacyjnych, dosłownie zapewniał czystość na ulicach. Nawet dzisiaj ablucja przed modlitwą, jak np. islamska wudu, pozostaje codziennym rytuałem milionów ludzi na całym świecie.
Wtedy, podobnie jak dziś, higiena osobista była czymś znacznie więcej niż tylko dbaniem o zdrowie - była wyrazem przynależności i ustanawiała porządek społeczny. Idea, że ukryte mikroby mogą zagrażać naszemu dobrostanowi, pojawiła się dopiero wiele wieków później. Do tego czasu czystość była przede wszystkim kluczem do wspólnoty, godności i spójności społecznej.

Widok Cloaca Maxima w Rzymie, autorstwa Christoffera Wilhelma Eckersberga, 1814 r. Podziemne łuki starożytnej rzymskiej Cloaca Maxima (Największej Kanalizacji), systemu kanalizacyjnego odprowadzającego ścieki do rzeki Tybru.


